प्रवाह...
क्षणभर होतो स्तब्ध प्रवाह
अविचल हा मनाचा डोह
रम्य गूढ कल्लोळ चाले
काठावरून कुणी देई हिंदोळे
मनतरंग उठतील कधी हे
शब्दातीत हे भावनांचे पिसारे
दूर कुठे चातकाची हलचल
ओसंडतील कधी हे बांध सारे
अनवट अशी चाहूल असे ही
नभाआडून इंद्रधनु डोकवे
सरतील हे घनमेघकृष्णही
येतील सरींवर सरी बरसूनी
डोहावर बरसतील तुषार अखंड
नसतील मनावर साखळदंड
चहूबाजूंनी होईल ही धरती
निरभ्र, स्वच्छ, निर्मय, स्वच्छंद !!
- डाॅ. सौ. गीता पुरंदरे.
फोटो : कलपेट्टी, वायानाड, केरळ.
छान
ReplyDelete